fotografia reporterska

  • ślubna
  • podróżnicza
  • montaż filmów

Jezioro Śniardwy – widok z wyspy Szeroki Ostrów, kwiecień 2020 r.

Malownicza polna droga za wsią Zdory prowadzi w kierunku wąskiej, starej grobli. Grobla jest niedługa, za to wyboista –  niemiłosiernie. Lecz mimo tej niedogodności (a może dzięki niej?), trudno oprzeć się zaskakującemu wrażeniu, że każdy nią krok zaczyna przenosić wędrowca w jakiś inny, od dawna nieistniejący i ledwie uchwytny – ale jednak wyczuwalny świat. Ten świat za groblą to wyspa Szeroki Ostrów – i otaczające ją wody największego polskiego jeziora Śniardwy. Polna droga za groblą na szczęście jest w trochę lepszym stanie i po kilkuset metrach urywa się tuż obok najwyższego wzniesienia na wyspie i sąsiadującego z nim stromego, urwistego klifu jeziornego. Dawno temu miejscowa ludność nazywała owo wzniesienie Czarcią Górą. Patrząc z jego szczytu na majestatyczny ogrom Śniardw – bez problemu można stracić poczucie czasu.

Długo wsłuchiwałem się w niespokojny szum drzew i bełkot fal wielkiego jeziora. Czasem w zasięgu wzroku pojawiał się jakiś samotny, biały żagiel opływający nieodległy Czarci Ostrów – wyspę owianą mroczną legendą,  Przed wiekami była ważnym miejscem kultu religijnego pruskiego plemienia Galindów, w XVIII wieku prusacy wybudowali na niej niedużą fortecę, którą nazwali “Fort Lyck” – a dziś służy jako żeglugowy punkt nawigacyjny i miejsce do cumowania.

Czarci Ostrów znalazł również swoje miejsce na kartach literatury polskiej. Wyspa pojawia się w dwóch książkach popularnego w PRL pisarza Zbigniewa Nienackiego: “Pan Samochodzik i Winnetou” oraz “Pan Samochodzik i Niewidzialni”. Wyjąłem z plecaka “Niewidzialnych”, odnalazłem właściwy fragment : “Czarci Ostrów szczególnie piękny wydał się nam w wiosenny poranek, gdy ogromne rozlewisko Śniardw było puste aż po daleki horyzont (…) wszystko tchnęło tu spokojem, ciszą, samotnością.” Spojrzałem z  wysokiego klifu Szerokiego Ostrowia na ogromne rozlewisko Śniardw. Wyglądało tak samo jak w opisie na kartach starej książki sprzed lat.

Szeroki Ostrów, Śniardwy 2020

Śniardwy blog podróżniczy

Wyspa Pajęcza i Czarci Ostrów (po prawej) – widok z Niedźwiedziego Rogu, kwiecień 2020

Fragment przedwojennej mapy z 1932 roku wydanej przez polski Wojskowy Instytut Geograficzny. Widać na niej wyraźnie, że dzisiejszy Szeroki Ostrów był wówczas wyspą i nosił w języku polskim nazwę “Kępa Śniardwy”. Zaś dzisiejszy Czarci Ostrów ówcześni wojskowi kartografowie opisali jako “Czartowa Góra”.  Przyglądając się starej mapie można również dostrzec w jej prawym dolnym rogu fragment dawnej linii kolejowej Pisz – Orzysz. W 1945 roku linia została rozebrana przez armię sowiecką, i dziś nie ma po niej praktycznie śladu. źródło mapy: internetowe archiwum map WIG

Content is protected. Right-click function is disabled.